Karmienie suki w cieczce: apetyt, utrata wagi i działania

Apetyt może się zmieniać w czasie cieczki. Niespokojny pies może być rozpraszany przez zapachy, inne psy lub zmieniony harmonogram dnia. Równocześnie ból zębów, problemy trawienne i inne choroby mogą również zmniejszać apetyt.

Zjedzenie mniejszej porcji nie jest tym samym co całkowite odrzucenie jedzenia. Zapisz, ile faktycznie je, i poinformuj weterynarza o zmianach w nawykach żywieniowych. W przypadku silnego braku apetytu nie czekaj dniami tylko dlatego, że pies jest w cieczce.

Jeśli je mniej, może schudnąć, ale utrata wagi nie jest koniecznym ani nieszkodliwym skutkiem cieczki. Nie ma ustalonego procentu utraty wagi, który można by uznać za normalny dla wszystkich psów.

Sprawdzaj zmiany na tej samej wadze, w podobnych warunkach. Zapisz zwykłą porcję, resztki, smakołyki i aktywność. W przypadku mierzalnej lub postępującej utraty wagi porozmawiaj z weterynarzem, nie próbuj rozwiązywać problemu tłustymi pokarmami lub suplementami.

Nie automatycznie. Na początek trzymaj się zwykłej, wymierzonej porcji; obserwuj jej kondycję i aktywność. Nie zwiększaj rutynowo porcji z powodu krwawienia, ale nie ograniczaj jedzenia, jeśli wydaje się głodniejsza.

Ciąża i laktacja to inne sytuacje żywieniowe. Jeśli mogła się rozmnożyć, skonsultuj się z weterynarzem w sprawie potwierdzenia ciąży i karmienia; nie zmieniaj samodzielnie karmy i nie podawaj wapnia bez konsultacji.

1. Jedzenie powinno być znajome. Podawaj zwykłą pełnowartościową karmę w spokojnym miejscu, z dala od innych psów.
2. Podziel dzienną porcję na mniejsze posiłki, jeśli to pomaga. Całkowita ilość nie powinna wzrastać.
3. Zawsze zapewniaj świeżą wodę. Zwracaj uwagę na nadmierne lub zbyt małe picie.
4. Unikaj nagłych zmian. Częsta zmiana karmy i tłuste resztki mogą powodować problemy trawienne.
5. Zapisuj zmiany. Obserwacja apetytu, wagi, picia, poziomu energii i wydzielin pomoże weterynarzowi.

Nie zmuszaj do jedzenia. To, że akceptuje smakołyki, ale nie je głównego posiłku, może oznaczać problemy zdrowotne. Przekąska nie zastępuje badania ani zrównoważonej diety.

Widoczna cieczka trwa zazwyczaj około dwóch do trzech tygodni, ale mogą występować różnice indywidualne. Cały cykl rozrodczy obejmuje okresy między cieczkami, które często trwają kilka miesięcy. Fazy to przedcieczka, cieczka, po cieczce i faza spoczynkowa. Ich czas nie jest wiarygodną metodą domową do określenia bezpiecznego czasu na rozmnażanie.

W czasie całej cieczki trzymaj psa z dala od niekastrowanych samców. Na podstawie krwawienia i apetytu nie można pewnie określić płodności, a majtki dla suk w cieczce nie zapobiegają rozmnażaniu.

Zmiany hormonalne mogą powodować fałszywą ciążę, objawiającą się np. budowaniem gniazda, opieką nad zabawkami lub produkcją mleka. Zamiast automatycznie przypisywać brak apetytu temu zjawisku, poproś o badanie weterynaryjne. Nie uciskaj ani nie dojnij gruczołów mlecznych; w przypadku bolesnych, powiększonych gruczołów mlecznych zwróć się o pomoc.

Ropne zapalenie macicy, czyli pyometra, to stan zagrażający życiu u niekastrowanych suk. Często występuje cztery do ośmiu tygodni po cieczce. Ostrzegawczym sygnałem mogą być brak apetytu, apatia, wymioty, zwiększone pragnienie lub oddawanie moczu, powiększenie brzucha i ropne wydzieliny. W przypadku zamkniętej szyjki macicy może wystąpić również bez widocznych wydzielin. W takich objawach natychmiast skontaktuj się z weterynarzem; zmiana diety nie pomoże.

Nie ma bezpiecznej, niezawodnej diety ani suplementu, który zatrzymałby cieczkę. Możliwość i czas sterylizacji omów z weterynarzem, biorąc pod uwagę rasę, wiek, zdrowie i indywidualne okoliczności psa.

• PDSA: Cieczka u psów
• PDSA: Mój pies nie je prawidłowo
• PDSA: Ropne zapalenie macicy

Ogólne informacje żywieniowe, nie diagnoza i nie zastępuje opieki weterynaryjnej.